KotiRyhmätKeskusteluLisääAjan henki
Etsi sivustolta
Tämä sivusto käyttää evästeitä palvelujen toimittamiseen, toiminnan parantamiseen, analytiikkaan ja (jos et ole kirjautunut sisään) mainostamiseen. Käyttämällä LibraryThingiä ilmaiset, että olet lukenut ja ymmärtänyt käyttöehdot ja yksityisyydensuojakäytännöt. Sivujen ja palveluiden käytön tulee olla näiden ehtojen ja käytäntöjen mukaista.
Hide this

Tulokset Google Booksista

Pikkukuvaa napsauttamalla pääset Google Booksiin.

Ladataan...

Men Without Women (1927)

– tekijä: Ernest Hemingway, Annemari Horschitz-Horst

Muut tekijät: Ernest Hemingway

Muut tekijät: Katso muut tekijät -osio.

JäseniäKirja-arvostelujaSuosituimmuussijaKeskimääräinen arvioMaininnat
1,3752010,411 (3.65)26
CLASSIC SHORT STORIES FROM THE MASTER OF AMERICAN FICTION First published in 1927, Men Without Women represents some of Hemingway's most important and compelling early writing. In these fourteen stories, Hemingway begins to examine the themes that would occupy his later works: the casualties of war, the often uneasy relationship between men and women, sport and sportsmanship. In "Banal Story," Hemingway offers a lasting tribute to the famed matador Maera. "In Another Country" tells of an Italian major recovering from war wounds as he mourns the untimely death of his wife. "The Killers" is the hard-edged story about two Chicago gunmen and their potential victim. Nick Adams makes an appearance in "Ten Indians," in which he is presumably betrayed by his Indian girlfriend, Prudence. And "Hills Like White Elephants" is a young couple's subtle, heartwrenching discussion of abortion. Pared down, gritty, and subtly expressive, these stories show the young Hemingway emerging as America's finest short story writer.… (lisätietoja)
Ladataan...

Kirjaudu LibraryThingiin, niin näet, pidätkö tästä kirjasta vai et.

Ei tämänhetkisiä Keskustelu-viestiketjuja tästä kirjasta.

» Katso myös 26 mainintaa

englanti (17)  hindi (1)  hollanti (1)  tanska (1)  Kaikki kielet (20)
Näyttää 1-5 (yhteensä 20) (seuraava | näytä kaikki)
I truly do not understand this book, definitely not my cup of tea. By chapter 6, I've given it up.

Here's my full review:
http://www.sholee.net/2016/11/mpov-men-without-women.html
  Sholee | Sep 9, 2021 |
Na het koppelen van de bespreking van Karl Haushofer en het nationaal-socialisme -Tijd, werk en invloed (https://bjornroosebespreekt.blogspot.com/2020/06/karl-haushofer-en-het-nationaal...) (Perry Pierik) met die van Mijn vader Rudolf Hess – 1894-1987 (https://bjornroosebespreekt.blogspot.com/2020/06/mijn-vader-rudolf-hess-1894-198...) (Wolf Rüdiger Hess), en de bespreking van Merkwaardigheden rond de Camera Obscura (https://bjornroosebespreekt.blogspot.com/2020/06/merkwaardigheden-rond-de-camera...) (Godfried Bomans) met de Camera Obscura zelf (https://bjornroosebespreekt.blogspot.com/2020/06/camera-obscura-hildebrand.html) (Hildebrand), had ik me voorgenomen de bespreking van Ernest Hemingway (https://bjornroosebespreekt.blogspot.com/2020/07/ernest-hemingway-paul-vandersch...) (Paul Vanderschaeghe) te koppelen met – hoe verrassend, nietwaar? – die van een boek van het onderwerp van dat laatste boek, Ernest Hemingway zelve. Alleen wist ik toen ik me dat voornam nog niet met welk boek: “De Oude Man en De Zee heb ik jaren geleden al eens gelezen en zou ik nu wel eens opnieuw willen lezen. Maar misschien moet ik Mannen zonder Vrouwen, Voor wie de klok luidt en En de zon gaat op …, die zich nog ongelezen in mijn boekenkast bevinden, laten voorgaan. U … leest er nog wel wat over.”

Het is dus Mannen zonder vrouwen geworden. Een van zijn bundels van kortverhalen en geen teleurstelling. Goed, Een banale geschiedenis en Nu leg ik mij neer, de twee verhalen waarmee de bundel eindigt, vallen voor mij onder de noemer “oeverloos gelul” en Vandaag is het vrijdag (een toneelstuk) hoefde voor mijn part niet, maar voor de rest heb ik het me niet beklaagd dit boek ter hand genomen te hebben.

De onoverwinnelijken, het verhaal van stierenvechter-op-zijn-retour Manuel Garcia is eenvoudigweg geniaal, geschreven vanuit “een zeer mannelijk standpunt”, zoals de auteur van de achterflap over deze verhalen in het algemeen schrijft, maar ook zodanig to the point dat je zelfs als je nog nooit in een arena geweest bent (zoals ondergetekende) de atmosfeer voelt en het hele gevecht voor je ziet. Zeer sec ook, bijvoorbeeld in deze passage, die, als ze niet in zo’n serieus verhaal zou zitten buitengewoon grappig zou zijn: “Op het eiken schild waar de stierekop op gemonteerd was, zat een koperen plaat. Manuel kon niet lezen wat daar stond, maar hij verbeeldde zich dat er woorden ter herinnering aan zijn broer op stonden. Och, het was een goeie vent geweest. Op de plaat stond: ‘De stier Mariposa, van de hertog van Veragua, die negen lansen incasseerde voor zeven paarden en de dood veroorzaakt heeft van Antonio Garcia, bevechter van jonge stieren, 27 april 1909.’” En dan die pointes tussendoor: “Manuel wapperde met de cape. Daar komt hij weer. Hij trad opzij en maakte weer een veronica. Hij schiet er bijzonder accuraat op af, dacht hij. Hij heeft genoeg gevochten, dus kijkt hij nu uit. Hij jaagt nu. Het is hem om mij te doen. Maar ik geef hem de cape wel. Hij schudde de cape naar de stier, daar komt hij weer, hij stapte opzij. Heel dichtbij deze keer. Ik wil niet zo dicht bij hem werken. De rand van de cape was nat van het bloed waar hij in het voorbijgaan langs de rug van de stier gegleden was. Goed, dit zal de laatste zijn. Manuel stond tegenover de stier daar hij bij iedere aanval met hem meegedraaid was en bood hem de cape met zijn beide handen. De stier keek naar hem. De blik recht op hem gericht, de horens recht vooruit, hield de stier hem in de gaten. ‘Hoeh!’ zei Manuel. ‘Toro!’ en achteroverbuigend zwaaide hij de cape naar voren. Daar komt hij. Hij stapte op zij, zwaaide de cape achter zich, draaide een slag zodat de stier de wapperende cape volgde en toen voor niets kwam te staan, vastgezet door de draai en in bedwang gehouden door de cape. Manuel zwaaide de cape met een hand onder zijn muil om te laten zien dat de stier vaststond en liep weg. Er kwam geen applaus.”

Dat “Er kwam geen applaus” na die hele scène, dát vind ik dus bijzonder knap geschreven. En hetzelfde had iemand kunnen zeggen van het hele verhaal De doders, alleen had ik bij het lezen daarvan zó sterk de indruk dat het een pastiche was dat het niet meer leuk was. Ik las dan wel bij Paul Vanderschaeghe (zie vorige boekbespreking: https://bjornroosebespreekt.blogspot.com/2020/07/ernest-hemingway-paul-vandersch...) dat Hemingway zo’n beetje de uitvinder was van wat we tegenwoordig kennen als hard boiled, maar ik las dit verhaal wel ná in het verleden een aantal andere hard boiled verhalen gelezen te hebben en ik kan die niet on-lezen.

Maar dat was niet nodig met Che ti dice la patria?, een verhaal over een autotocht van twee buitenlanders door het Italië waarin het fascisme nog in opkomst was. Een verhaal zonder die veroordeling die je in verhalen van tegenwoordig bijna steevast tegenkomt. Je krijgt een aantal scènes – een fascistische jongeman die meereist op de treeplank van hun auto, portretten van Mussolini op de muren van het stadje Spezia waar ze iets gaan eten, een fascist met politiebevoegdheid die hen tegenhoudt – en op het einde van het verhaal alleen het subtiele: “De hele tocht had ons maar tien dagen gekost. Natuurlijk waren wij tijdens zo’n klein tochtje niet in de gelegenheid geweest om te zien hoe het ging met het land en het volk”.

Subtiel en, zoals eerder gezegd, sec. Gortdroog zelfs. Zoals die scène in Tien Indianen: “’Mijn hart is gebroken’, dacht hij. ‘Met het gevoel dat ik nu heb, moet mijn hart gebroken zijn’. Na een poosje hoorde hij zijn vader de lamp uitblazen en zijn eigen kamer binnen gaan. Hij hoorde de wind opsteken in de bomen buiten en voelde die koel door de muskietendeur komen. Hij lag lange tijd met zijn gezicht in het kussen en na een tijdje vergat hij aan Prudence te denken en ten slotte viel hij in slaap. Toen hij in de nacht wakker werd, hoorde hij de wind in de pijnbomen buiten de hut en de golven van het meer op het strand lopen en hij viel in slaap. In de morgen woei er een harde wind en de golven liepen hoog op het strand en hij was al lang wakker voor hij zich herinnerde dat zijn hart gebroken was.” Of die allerlaatste zin in Een kanarie voor één persoon, een verhaal over een koppel Amerikanen dat op een Franse trein een Amerikaanse tegenkomt die de mond vol heeft over welke goede echtgenoten Amerikanen wel zijn: “Wij keerden terug naar Parijs om apart te gaan wonen.” Of die zin in Een wedstrijd met inhalen, een vertelling over een alcoholverslaafde verantwoordelijke voor de publiciteit van een reizend theatergezelschap: “Hij lag in bed toen de baas van de revuetroep in zijn kamer kwam en toen de baas weer weggegaan was, vond hij dat hij net zo goed in bed kon blijven.”

Zelfs als je de rest van het verhaal zou moeten afvoeren, zou één zo’n zin het verhaal het lezen waard gemaakt hebben. En de rest van het verhaal moet niet afgevoerd worden. Net zomin als Vijftigduizend dollar, Idylle in de Alpen, of In een ander land. Nee, Mannen zonder vrouwen was een aangename hernieuwde kennismaking met Ernest Hemingway. En voor wie de auteur niet kent ongetwijfeld ook een interessante éérste kennismaking. ( )
  Bjorn_Roose | Jul 11, 2020 |
This was my first introduction to Hemingway’s writing, so it took some time to get used to his masculine characters (or, misogynistic as we’d interpret it now). It also didn’t help that the first story, The Undefeated was my least favourite story of the bunch, but after that it got so much better. I finally got to read and analyse classics like Hills Like White Elephants, A Simple Enquiry and The Killers.

What I like about Hemingway’s short stories is the simplicity on the surface. At first I didn’t understand what message he was trying to convey, but once you’re able to look past the subtleties, Hemingway’s talent shows through. Literature in its most interesting form is when it leaves you with more questions than answers, and Hemingway excels at doing exactly that. I think I’ll come to appreciate these short stories when I read them more often and that prospect excites me. ( )
  frtyfour | Jun 16, 2020 |
I read this collection of 14 short stories in part to compare it to Haruki Murakami's recent collection that borrowed the title. These are indeed primarily stories of men without women. I can see even a few bits to compare, probably coincidental, such as the story of the boxer in '50 Grand' who is off training and misses his wife every day and writes her letters. I enjoyed reading this, but this is not the best Hemingway and some of the stories are just little slips of things that didn't grab me. Still, it is Hemingway. There are enough good ones, thought provoking vignettes, in here to put this at the high end of an OK read so I'm giving this 3 1/2 stars.

Sometimes when I read Hem's stories I feel like a little kid again listening to my grandpa tell stories. ( )
  RBeffa | Nov 30, 2017 |
I've never been a fan of short stories, but Hemingway is surely the master. "Fifty Grand" is my favourite. I was reading it while walking around. I couldn't put it down. ( )
  madepercy | Nov 7, 2017 |
Näyttää 1-5 (yhteensä 20) (seuraava | näytä kaikki)
ei arvosteluja | lisää arvostelu

» Lisää muita tekijöitä (4 mahdollista)

Tekijän nimiRooliTekijän tyyppiKoskeeko teosta?Tila
Hemingway, Ernestensisijainen tekijäkaikki painoksetvahvistettu
Horschitz-Horst, Annemaripäätekijäkaikki painoksetvahvistettu
Hemingway, Ernestmuu tekijäkaikki painoksetvahvistettu
Eggink, ClaraKääntäjämuu tekijäeräät painoksetvahvistettu

Kuuluu näihin kustantajien sarjoihin

Sinun täytyy kirjautua sisään voidaksesi muokata Yhteistä tietoa
Katso lisäohjeita Common Knowledge -sivuilta (englanniksi).
Kanoninen teoksen nimi
Tiedot hollanninkielisestä Yhteisestä tiedosta. Muokkaa kotoistaaksesi se omalle kielellesi.
Alkuteoksen nimi
Teoksen muut nimet
Alkuperäinen julkaisuvuosi
Henkilöt/hahmot
Tärkeät paikat
Tärkeät tapahtumat
Kirjaan liittyvät elokuvat
Tiedot englanninkielisestä Yhteisestä tiedosta. Muokkaa kotoistaaksesi se omalle kielellesi.
Palkinnot ja kunnianosoitukset
Epigrafi (motto tai mietelause kirjan alussa)
Omistuskirjoitus
Ensimmäiset sanat
Sitaatit
Viimeiset sanat
Erotteluhuomautus
Julkaisutoimittajat
Kirjan kehujat
Alkuteoksen kieli
Tiedot hollanninkielisestä Yhteisestä tiedosta. Muokkaa kotoistaaksesi se omalle kielellesi.
Kanoninen DDC/MDS
Kanoninen LCC

Viittaukset tähän teokseen muissa lähteissä.

Englanninkielinen Wikipedia

-

CLASSIC SHORT STORIES FROM THE MASTER OF AMERICAN FICTION First published in 1927, Men Without Women represents some of Hemingway's most important and compelling early writing. In these fourteen stories, Hemingway begins to examine the themes that would occupy his later works: the casualties of war, the often uneasy relationship between men and women, sport and sportsmanship. In "Banal Story," Hemingway offers a lasting tribute to the famed matador Maera. "In Another Country" tells of an Italian major recovering from war wounds as he mourns the untimely death of his wife. "The Killers" is the hard-edged story about two Chicago gunmen and their potential victim. Nick Adams makes an appearance in "Ten Indians," in which he is presumably betrayed by his Indian girlfriend, Prudence. And "Hills Like White Elephants" is a young couple's subtle, heartwrenching discussion of abortion. Pared down, gritty, and subtly expressive, these stories show the young Hemingway emerging as America's finest short story writer.

Kirjastojen kuvailuja ei löytynyt.

Kirjan kuvailu
Yhteenveto haiku-muodossa

Perintökirjasto: Ernest Hemingway

Ernest Hemingway has a Legacy Library. Legacy libraries are the personal libraries of famous readers, entered by LibraryThing members from the Legacy Libraries group.

Katso tekijän Ernest Hemingway perintökirjastoprofiili.

Katso tekijän Ernest Hemingway kirjailijasivu.

Suosituimmat kansikuvat

Pikalinkit

Arvio (tähdet)

Keskiarvo: (3.65)
0.5
1 4
1.5 1
2 15
2.5 3
3 50
3.5 15
4 66
4.5 6
5 35

 

Lisätietoja | Ota yhteyttä | LibraryThing.com | Yksityisyyden suoja / Käyttöehdot | Apua/FAQ | Blogi | Kauppa | APIs | TinyCat | Perintökirjastot | Varhaiset kirja-arvostelijat | Yleistieto | 163,130,840 kirjaa! | Yläpalkki: Aina näkyvissä