KotiRyhmätKeskusteluLisääAjan henki
Tämä sivusto käyttää evästeitä palvelujen toimittamiseen, toiminnan parantamiseen, analytiikkaan ja (jos et ole kirjautunut sisään) mainostamiseen. Käyttämällä LibraryThingiä ilmaiset, että olet lukenut ja ymmärtänyt käyttöehdot ja yksityisyydensuojakäytännöt. Sivujen ja palveluiden käytön tulee olla näiden ehtojen ja käytäntöjen mukaista.
Hide this

Tulokset Google Booksista

Pikkukuvaa napsauttamalla pääset Google Booksiin.

Tot het bittere einde – tekijä: Victor…
Ladataan...
JäseniäKirja-arvostelujaSuosituimmuussijaKeskimääräinen arvioMaininnat
289467,681 (4.58)1
A publishing sensation in Germany (where they have sold over 100,000 copies at 45.00), the publication of Victor Klemperer's diaries brings to light one of the most extraordinary documents of the Nazi period. The son of a rabbi, Klemperer was by 1933 a professor of languages in Dresden. Over the next decade he, like other German Jews, lost his job, his house and many of his friends, even his cat, as Jews were not allowed to own pets. Throughout, he, like so many other German Jews, remained loyal to his country, determined not to emigrate, and convinced that each successive Nazi act against the Jews must be the last. Saved for much of the war from the Holocaust by his marriage to a gentile, he was able to escape in the aftermath of the Allied bombing of Dresden and survived the remaining months of the war in hiding. Throughout, Klemperer kept a diary, for a Jew in Nazi Germany a daring act ion itself. Shocking and moving by turns, it is a remarkable and important document, as powerful and astonishing in its way as Anne Frank's classic. This edition combines both volumes of his diaries, together forming the complete set. They cover the period from Hitler's election to the beginnings… (lisätietoja)
Jäsen:klassiek
Teoksen nimi:Tot het bittere einde
Kirjailijat:Victor Klemperer
Info:Amsterdam [etc.] : Atlas; 2 dl. (565, 524 p.), 22 cm; http://opc4.kb.nl/DB=1/PPN?PPN=156497719
Kokoelmat:Oma kirjasto
Arvio (tähdet):
Avainsanoja:-

Teoksen tarkat tiedot

Haluan todistaa : päiväkirjat 1933-1945 (tekijä: Victor Klemperer) (1995)

-.

Ladataan...

Kirjaudu LibraryThingiin, niin näet, pidätkö tästä kirjasta vai et.

Ei tämänhetkisiä Keskustelu-viestiketjuja tästä kirjasta.

» Katso myös 1 maininta

englanti (2)  saksa (1)  hollanti (1)  Kaikki kielet (4)
näyttää 4/4
I wrote this a few years ago, but nothing's changed, not in my part of the world, anyway. It was around the time I was reading Klemperer's book on the language of the third reich, and interactions with friends online prompted it.

In Australia and no doubt elsewhere in the world, this sequence is happening.

First we have terror.

Next we have anti-terror.

And new on the line is terror of anti-terror, or anti-anti-terror, such as a glut of journalistic articles telling us why the Australian Government's new anti-terror laws are 1984 and the instigation of the thing we should really be terrified of. You can see an example here.

This is the spin we all create: the Nazis, Mark (my friend) who quotes the Nazis, Ed (my friend) and I guess, me, much as I'd like to think I'm if not above, then at least apart from, spin.

Mark the other day quoted a highranking Nazi talking about the effect of propaganda, in this case, the value of creating fear, the implication being that this is what is happening in Australia at the moment.

Göring: the people can always be brought to the bidding of the leaders. That is easy. All you have to do is tell them they are being attacked and denounce the pacifists for lack of patriotism and exposing the country to danger. It works the same way in any country.

He followed this up by linking to one of the many media articles talking about the Orwellian world into which Australia has now descended and which is the true enemy, the one of which we should be truly terrified.

As it happens, my reading at the moment has me firmly entrenched in the 1930s and WWII, a sickening period to be reliving, but also an educational one, especially in view of IS. Mark referred to IS in terms of fascism the other day, but as Klemperer would be quick to point out, there is a massive difference between fascism and Nazism. Clearly we would have to say, if we observe this difference, that IS is not fascist, but something far more horrific, and the comparison to Nazism seems more accurate to me.

Because of this reading, I happened to come across something said by a highranking Nazi too and it is this:
Himmler: The best political weapon is the weapon of terror. Cruelty commands respect.

The fact is, propaganda is one thing. It can't hurt, it might help, and no doubt the Nazis were masters of utilising it for their cause. But terror is like this. It is getting beaten to death in the street. It is being forced into slavery - and not just any old slavery, but slavery where you are starved to death and treated in unspeakable ways before being killed in equally unspeakable ways. It is not only about groups of Jews being forced naked into rooms where they are gassed to death, but about the people who watched this happen and enjoyed it. Ordinary people who got their jollies like this. It is about being a French person in occupied France in the resistance and what that entailed. If one German was killed by you, then ten French prisoners were killed. When that didn't help it became more and more French for one German. It is about being in so-called Free France but being forced into slavery for the Germans. If you were not Jewish, that is. If you were Jewish, some other appalling fate. Terror in the IS area and in other parts of the world where fundamentalist Islam invades is like this. It is fucking terrifying. That is what Australia is fighting against at the moment.

I don't have the skills, nor the presumption to present a true picture of the sheer terror that was life in Europe in this period if you weren't willing to be one of the terrorisers and maybe even if you were. But surely it can't be too hard to put yourself in this world and get an idea of it.

This is not a world I want to be part of. Probably most Germans would have thought they didn't want to be part of it either, given the choice, and even after some of them, to their surprise perhaps, discovered that it was fun watching groups of naked human beings being gassed to death. It happened, and it happened because people let it happen. At which point do we step in? Having seen when and how this process took place in WWII, I find it hard to believe it isn't right to step in earlier rather than later.

The bottom line is, however, the terror is real. It isn't something the PM of Australia has created because you don't like what he's done to the Barrier Reef or women's shelters. And if he - and others - have attempted to deal with this through anti-terror, ie creating fear of terror, one can hardly blame him. It is hard to believe that it is necessary even. Fear of terror? Count me in. Fighting against terror? Count me in. Hoping that this doesn't turn into something Orwellian. Count me in. Do I put this last? Yep. It's a no-brainer.

In the 1930s everybody outside Germany let what was happening continue. They watched Hitler happen. They watched ordinary Germans become Nazis. They watched Germans kill Jews - 'hey, as long as it's just Jews and homosexuals and people like that, let's not worry about it.' They let Germany start brutally taking over other countries. 'Hey, it's not our country, let's hope for the best.' Nobody ever wanted to do anything much about it until they perceived their own country to be under threat. World War Two was not the only horrifying consequence of this willingness to hope for the best.

Oh, it's only Kurds. It's only women. It's only homosexuals. And you know. These guys aren't so awful really, they are maybe a bit crazy. Hey, let's send in some therapists. Yeah. Let's see if that works. And yeah, maybe if we leave them alone, you know. They'll leave us alone. Well, hell's bells, they said they would leave other countries alone. Okay, we'll give them half of Czechoslovakia. God damn. They've taken the other half too.

My nightmares are half IS and half Nazi. They are both real.

  bringbackbooks | Jun 16, 2020 |
I wrote this a few years ago, but nothing's changed, not in my part of the world, anyway. It was around the time I was reading Klemperer's book on the language of the third reich, and interactions with friends online prompted it.

In Australia and no doubt elsewhere in the world, this sequence is happening.

First we have terror.

Next we have anti-terror.

And new on the line is terror of anti-terror, or anti-anti-terror, such as a glut of journalistic articles telling us why the Australian Government's new anti-terror laws are 1984 and the instigation of the thing we should really be terrified of. You can see an example here.

This is the spin we all create: the Nazis, Mark (my friend) who quotes the Nazis, Ed (my friend) and I guess, me, much as I'd like to think I'm if not above, then at least apart from, spin.

Mark the other day quoted a highranking Nazi talking about the effect of propaganda, in this case, the value of creating fear, the implication being that this is what is happening in Australia at the moment.

Göring: the people can always be brought to the bidding of the leaders. That is easy. All you have to do is tell them they are being attacked and denounce the pacifists for lack of patriotism and exposing the country to danger. It works the same way in any country.

He followed this up by linking to one of the many media articles talking about the Orwellian world into which Australia has now descended and which is the true enemy, the one of which we should be truly terrified.

As it happens, my reading at the moment has me firmly entrenched in the 1930s and WWII, a sickening period to be reliving, but also an educational one, especially in view of IS. Mark referred to IS in terms of fascism the other day, but as Klemperer would be quick to point out, there is a massive difference between fascism and Nazism. Clearly we would have to say, if we observe this difference, that IS is not fascist, but something far more horrific, and the comparison to Nazism seems more accurate to me.

Because of this reading, I happened to come across something said by a highranking Nazi too and it is this:
Himmler: The best political weapon is the weapon of terror. Cruelty commands respect.

The fact is, propaganda is one thing. It can't hurt, it might help, and no doubt the Nazis were masters of utilising it for their cause. But terror is like this. It is getting beaten to death in the street. It is being forced into slavery - and not just any old slavery, but slavery where you are starved to death and treated in unspeakable ways before being killed in equally unspeakable ways. It is not only about groups of Jews being forced naked into rooms where they are gassed to death, but about the people who watched this happen and enjoyed it. Ordinary people who got their jollies like this. It is about being a French person in occupied France in the resistance and what that entailed. If one German was killed by you, then ten French prisoners were killed. When that didn't help it became more and more French for one German. It is about being in so-called Free France but being forced into slavery for the Germans. If you were not Jewish, that is. If you were Jewish, some other appalling fate. Terror in the IS area and in other parts of the world where fundamentalist Islam invades is like this. It is fucking terrifying. That is what Australia is fighting against at the moment.

I don't have the skills, nor the presumption to present a true picture of the sheer terror that was life in Europe in this period if you weren't willing to be one of the terrorisers and maybe even if you were. But surely it can't be too hard to put yourself in this world and get an idea of it.

This is not a world I want to be part of. Probably most Germans would have thought they didn't want to be part of it either, given the choice, and even after some of them, to their surprise perhaps, discovered that it was fun watching groups of naked human beings being gassed to death. It happened, and it happened because people let it happen. At which point do we step in? Having seen when and how this process took place in WWII, I find it hard to believe it isn't right to step in earlier rather than later.

The bottom line is, however, the terror is real. It isn't something the PM of Australia has created because you don't like what he's done to the Barrier Reef or women's shelters. And if he - and others - have attempted to deal with this through anti-terror, ie creating fear of terror, one can hardly blame him. It is hard to believe that it is necessary even. Fear of terror? Count me in. Fighting against terror? Count me in. Hoping that this doesn't turn into something Orwellian. Count me in. Do I put this last? Yep. It's a no-brainer.

In the 1930s everybody outside Germany let what was happening continue. They watched Hitler happen. They watched ordinary Germans become Nazis. They watched Germans kill Jews - 'hey, as long as it's just Jews and homosexuals and people like that, let's not worry about it.' They let Germany start brutally taking over other countries. 'Hey, it's not our country, let's hope for the best.' Nobody ever wanted to do anything much about it until they perceived their own country to be under threat. World War Two was not the only horrifying consequence of this willingness to hope for the best.

Oh, it's only Kurds. It's only women. It's only homosexuals. And you know. These guys aren't so awful really, they are maybe a bit crazy. Hey, let's send in some therapists. Yeah. Let's see if that works. And yeah, maybe if we leave them alone, you know. They'll leave us alone. Well, hell's bells, they said they would leave other countries alone. Okay, we'll give them half of Czechoslovakia. God damn. They've taken the other half too.

My nightmares are half IS and half Nazi. They are both real.

  bringbackbooks | Jun 16, 2020 |
Victor Klemperer was een Duitse Jood, professor in de Franse en Italiaanse letterkunde die gedurende het grootste deel van zijn leven nauwgezet een dagboek bijhield en daarmee onbedoeld een kroniekschrijver werd van de Nazijaren in Duitsland en wat die te betekenen hadden voor met name de Joodse inwoners van Duitsland. Als door een wonder overleefde Victor Klemperer de Tweede wereldoorlog. Klemperer hield een dagboek bij vanaf zijn 18e tot aan zijn dood. Van de jaren 1900 tot 1918 heeft hij gedurende de oorlog een "Curriculum vitae" geschreven (ook gepubliceerd en door mij in het Duits gelezen), waarna hij de oorspronkelijke dagboeken van die jaren heeft vernietigd. In het Duits zijn de dagboeken vanaf 1918 tot 1958 uitgegeven in 6 delen. Voor het Nederlands heeft W. Hansen een keuze uit die dagboeken gemaakt en vertaald en van noten voorzien. Van het grootste belang is vooral "Het bittere einde" de dagboeken over de jaren 1933-1945, de nazitijd. De dagboeken van 1945 tot 1958 geven een goed beeld van de eerste jaren van de DDR en de wederopbouw en het communisme. De dagboeken van de jaren 1918 tot 1933 zijn in het geheel niet vertaald. Na een eerste lezing van de dagboeken in het Nederlands was ik ook begonnen met het jaar 1918 en ik kan goed begrijpen waarom die jaren niet vertaald zijn.
Een aantal citaten uit de dagboeken:
31-03-1933: De Joden is de toegang tot het studentenhuis ontzegd. Met hoeveel Joods geld is enkele jaren geleden dat studentenhuis gebouwd!
03-04-1933: Alles wat ik altijd als onduits heb beschouwd, grofheid, onrechtvaardigheid, huichelarij, indoctrinatie van de massa tot aan de bedwelming toe, dat floreert hier allemaal.
07-04-1933: Voor het eerst in mijn leven voel ik politieke haat jegens een collectieve groep, een dodelijke haat. In de oorlog was ik onderworpen aan de wetten van het krijgswezen, maar daar heersten in ieder geval nog wetten; nu ben ik aan de willekeur overgeleverd.
25-04-1933: De Pruisische minister van onderwijs heeft voorgeschreven dat leerlingen die zijn blijven zitten, indien mogelijk toch overgaan als ze lid zijn van de Hitler-beweging.
15-05-1933: Van de schandelijke en krankzinnige daden van de nationaal-socialisten noteer ik alleen wat me op de een of andere manier persoonlijk raakt. Al het andere is immers in de kranten na te lezen.
22-05-1933: Grap: vraag aan de immigrant in Palestina: "Komt u uit overtuiging of uit Duitsland?"
20-07-1933: Het bevel aan alle ambtenaren althans tijdens het werk en op hun werkplek de "Duitse Hitler-groet" te brengen. Aanvullend: "Er wordt verwacht" dat ze ook elders die groet brengen als ze de verdenking willen vermijden het nieuwe systeem bewust af te wijzen.
28-07-1933: Ik heb helemaal geen rust meer om in mijn dagboek te schrijven. En toch vind ik het idee om mijn memoires te schrijven steeds aantrekkelijker.
10-08-1933: Een vriend, uit een concentratiekamp vrijgekomen. Hij moest er als brilledrager luisteren naar de naam "brillehond", hij werd gedwongen op handen en voeten te kruipen en zijn nap te apporteren als hij eten wilde hebben. Toen hij vrijgelaten werd, moest hij ondertekenen dat hij over alles zou zwijgen.

15-02-1934: Maar ik word van dat handopsteken letterlijk onpasselijk, en dat ik me daaraan steeds weer probeer te onttrekken , zal me ooit nog eens de kop kosten. -De waarheid spreekt voor zichzelf- maar de leugen spreekt via pers en radio.
25-03-1934: Door een speciale wet is paragraaf 6 van de ambtenarenwet, volgens welke iedere overbodige ambtenaar met pensioen kan worden gestuurd, met 6 maanden verlengd. Deze zomer zal ik er het slachtoffer van worden.
04-08-1934: De volmaakte staatsgreep wordt door het volk nauwelijks opgemerkt, het speelt zich allemaal geluidsloos af, overstemd door lofzangen op de overleden Hindenburg. Ik durf te wedden dat miljoenen er geen flauw idee van hebben wat voor ontzettends er is gebeurd.
21-08-1934: De vijf miljoen nee-stemmen en ongeldige stemmen op 19 augustus tegenover 38 miljoen ja-stemmen betekenen ethisch heel veel meer dan alleen een negende deel van het geheel. Er is moed en bewustzijn voor nodig geweest.
04-09-1934: Ik moest een kleine toespraak houden. Mijn spottende opmerking dat ik geen lange en mooie rede zou houden omdat ze die elke dag op de radio konden horen terwijl we ons hier wilden vermaken, werd niet begrepen.
14-10-1934: Een bijzonder goede mop: Hitler, de katholiek, heeft twee nieuwe feestdagen in het leven geroepen: Maria-Denunciata en Maria-huiszoeking.
30-12-1934: Het weerzin wekkendst vind ik het specifiek Joodse pessimisme met zijn weldadige kalmte. Gettomentaliteit, opnieuw ontwaakt. We worden vertrapt, dat is nu eenmaal zo. Als we onze zaken maar kunnen blijven doen en er geen pogrom komt. Beter Hitler dan iemand die nog erger is!
13-02-1935: In een boek hoort niets actueels thuis. Alles wat voor de dag berekend is, verliest ook met de dag zijn effect.
11-06-1935: Er bestaat ook nog gelukkige simplicitas. Moeder Köhler zei vanuit een diepe overtuiging: Het kan niet meer lang duren, de rechtvaardige God kan dat niet toelaten. Ze was gewoonweg ontzet toen ik antwoordde dat Hij het al een beetje lang aan het toelaten was.
21-07-1935: Eva zei dat de nieuwste vorm van Joods snobisme is: met de nazi's sympathiseren.
11-08-1935: Op de tramborden in de Prager Strasse: "Wie bij een Jood koopt, is een volksverrader".
17-09-1935: Terwijl ik gisteren aan het schrijven was, had de "Rijksdag" in Neurenberg de wetten op het Duitse bloed en de Duitse eer al aangenomen: tuchthuis voor huwelijken en buitenechtelijk verkeer tussen Joden en "Duitsers".
05-10-1935: De woorden van Lessing: "Wie bij sommige dingen zijn verstand niet verliest, heeft geen verstand," heb ik aangevuld: "Wie tegenwoordig rustig van hart blijft, heeft geen hart."
06-03-1936: Wij voeren nooit gesprekken in het vertrek waar de telefoon staat; zonder dat de eigenaar het weet worden er vaak microfoons ingebouwd.
16-07-1936: Waarschijnlijk is het Italiaans fascisme geen spat minder verwerpelijk dan het nationaal-socialisme, en ik vind het alleen minder weerzinwekkend omdat het niet naar het bloed vraagt en de Joden niet vervolgt.
16-08-1936: Als het ooit zo ver komt dat het lot van de overwonnenen in mijn hand zou liggen, liet ik het volk gaan, en zelfs ettelijke leiders die het wellicht toch eerlijk bedoeld kunnen hebben en niet wisten wat ze deden. Maar ik liet alle intellectuelen ophangen, de professoren een meter hoger dan de anderen; ze zouden aan de lantarens moeten blijven hangen zolang de hygiëne het maar enigzins zou toelaten.
09-10-1936: Vanochtend in de bibliotheek kreeg ik de voorzichtige mededeling dat ik als niet-Ariër geen gebruik meer mag maken van de leeszaal.
31-12-1936: Wie geen doodsvijand van Hitler is, kan geen vriend van me zijn.

12-09-1937: Overal langs de wegen borden met "Joden ongewenst!"

31-01-1938: Van twee kanten heb ik hetzelfde gehoord: bij examens op scholen of bij leerling-vakwerkers wordt de wereldbeschouwelijke "strikvraag" gesteld: "Wat komt er na het derde Rijk?" Het antwoord moet luiden: "Niets, dit is het eeuwige Duitsland." In de twee mij gemelde gevallen is het voorgekomen dat de arme jongens heel onschuldig geantwoord hebben: "Het vierde Rijk." Beiden zijn, zonder dat er met hun eigenlijke prestatie rekening is gehouden, gezakt als een baksteen.
20-03-1938: Sinds acht dagen wapperen de vlaggen, sinds gisteren zit er op iedere paal van ons hek een groot geel stuk papier met davidster: Jood.
30-03-1938: Legendevorming midden in de 20ste eeuw. In Berlijn brengt een man zijn vrouw, die moet bevallen, naar het ziekenhuis. Boven het bed hangt een schilderij van Jezus. De man: "Zuster, dat schilderij moet weg, ik wil niet dat mijn kind als eerste die Jood ziet." De zuster, ze kon zelf niets doen, maar ze zou het doorgeven, 's Avonds krijgt hij een telegram van de arts: "U hebt een zoon. Het schilderij hoefde niet te worden verwijderd, want het kind is blind."
10-04-1938: Hoofdzaak voor de tyrannis van welke soort dan ook is het onderdrukken van de drang om vragen te stellen. En dat is zo gemakkelijk. Als ik, professor enz., levenslang in het denken geschoold, zoveel en zo voor de hand liggende vragen vijftig jaar lang niet heb gesteld, hoe zou het volk dan op het idee komen vragen te stellen?
10-08-1938: Vanaf 1-10 is de officiële erkenning van alle joodse artsen ingetrokken, ze mogen ook niet meer als "heelkundige" werkzaam zijn; ze mogen dus verhongeren. Per dezelfde datum wordt er voor de joden een legitimatiekaart ingevoerd.
06-12-1938: De joden zijn "onbetrouwbaar" en mogen dus niet aan het stuur zitten, hun manier van rijden zou ook de Duitse verkeersgemeenschap beledigen, te meer daar ze arrogant genoeg gebruik hebben gemaakt van rijkssnelwegen die door Duitse arbeidershanden zijn aangelegd.
25-12-1938: Gisteren bleek voor het eerst in het derde Rijk de kerstbeschouwing in de krant geheel van het christendom ontdaan te zijn. Grootduitse kerst- de Duitse ziel betekent de wedergeboorte van het licht, de verrijzenis van het Duitse rijk. De jood Jezus en al het religieuze en algemeen menselijke geëlimineerd.

14-03-1939: Eergisteren was op onze uitnodiging Annemarie hier: we hebben haar ons zilverwerk gegeven; als ze het ons niet in een andere tijd terug kan geven, dan mag ze het houden; als het inleveren van het zilver ook voor Ariërs gaat gelden, moet ze het in de Elbe gooien. Maar het mag niet in handen van de nazi's vallen.
01-11-1939: Over het bestand zijn tegen de blokkade: je kunt één, hoogstens twee rollen closetpapier krijgen. Je kunt maar twee doosjes lucifers krijgen.
12-11-1939: Circulaire van de Joodse Gemeente: we moeten voor het nieuwe telefoonboek vanaf nu de toegevoegde naam Israël opgeven, anders volgt er straf.
31-12-1939: De pogroms van november 1938 hebben op het volk geloof ik minder indruk gemaakt dan het wegvallen van de reep chocola met Kerstmis.

13-01-1940: Ook zijn we per 15 februari gedwongen de waren die we op de bon moeten kopen, van een bepaalde winkel in de stad te betrekken.
06-07-1940: Nieuw verbod voor joden om de Grosse Garten en andere parken te betreden.
11-08-1940: De telefoon is alle joden opgezegd en verboden.
30-08-1940: Er komen gele banden ter aanduiding van de joden.
21-10-1940: Nieuwe dwangmaatregelen in judaeos: ook gebruikmaking van uitleenbibliotheken verboden.

20-02-1941: Iedereen is bang om ook maar enigszins verdacht te worden van sympathie voor de joden, die angst schijnt onafgebroken te groeien.
01-03-1941: Vanmorgen weigerde het melkmeisje naar boven te komen: ze mag niet meer in joodse huizen bezorgen.
13-03-1941: Officiële mededeling in de krant: voor levensmiddelenkaarten van krijgsgevangenen en voor J-kaarten mogen geen sinaasappels meer gegeven worden.
29-05-1941: Ik zat al in het achterste vertrek toen ik het bordje zag: "verboden voor joden", niet zoals gebruikelijk: "Joden ongewenst".
10-08-1941: Nieuw onheil: rookverbod voor joden. Maar het schijnt dat het "Voor joden verboden" werkelijk op alle winkeldeuren komt te staan.
08-09-1941: De gele jodenband wordt ingevoerd.
15-09-1941: De jodenband, als davidster werkelijkheid geworden, is vanaf 19-9 van kracht.
18-09-1941: We mogen van de bus helemáál geen gebruik meer maken en van de tram alléén op het voorbalkon. ( )
2 ääni erikscheffers | Jan 1, 2015 |
Ein Teil hat mir eigentlich gereicht, denn trotz des interessanten Inhalts ist es mir eigentlich zu viel, die langsame Erzählweise von Klemperer mitzuverfolgen. ( )
1 ääni Kaysbooks | Aug 19, 2007 |
näyttää 4/4
ei arvosteluja | lisää arvostelu

» Lisää muita tekijöitä (15 mahdollista)

Tekijän nimiRooliTekijän tyyppiKoskeeko teosta?Tila
Victor Klempererensisijainen tekijäkaikki painoksetcalculated
Chalmers, MartinKääntäjämuu tekijäeräät painoksetvahvistettu
Sinun täytyy kirjautua sisään voidaksesi muokata Yhteistä tietoa
Katso lisäohjeita Common Knowledge -sivuilta (englanniksi).
Kanoninen teoksen nimi
Tiedot englanninkielisestä Yhteisestä tiedosta. Muokkaa kotoistaaksesi se omalle kielellesi.
Alkuteoksen nimi
Teoksen muut nimet
Alkuperäinen julkaisuvuosi
Henkilöt/hahmot
Tiedot englanninkielisestä Yhteisestä tiedosta. Muokkaa kotoistaaksesi se omalle kielellesi.
Tärkeät paikat
Tiedot englanninkielisestä Yhteisestä tiedosta. Muokkaa kotoistaaksesi se omalle kielellesi.
Tärkeät tapahtumat
Tiedot englanninkielisestä Yhteisestä tiedosta. Muokkaa kotoistaaksesi se omalle kielellesi.
Kirjaan liittyvät elokuvat
Palkinnot ja kunnianosoitukset
Tiedot englanninkielisestä Yhteisestä tiedosta. Muokkaa kotoistaaksesi se omalle kielellesi.
Epigrafi (motto tai mietelause kirjan alussa)
Omistuskirjoitus
Ensimmäiset sanat
Sitaatit
Viimeiset sanat
Erotteluhuomautus
Tiedot englanninkielisestä Yhteisestä tiedosta. Muokkaa kotoistaaksesi se omalle kielellesi.
Diary 1933-1945. Don't combine with diary 1933-1941, or with diary 1942-1945.
Julkaisutoimittajat
Kirjan kehujat
Alkuteoksen kieli
Canonical DDC/MDS

Viittaukset tähän teokseen muissa lähteissä.

Englanninkielinen Wikipedia (1)

A publishing sensation in Germany (where they have sold over 100,000 copies at 45.00), the publication of Victor Klemperer's diaries brings to light one of the most extraordinary documents of the Nazi period. The son of a rabbi, Klemperer was by 1933 a professor of languages in Dresden. Over the next decade he, like other German Jews, lost his job, his house and many of his friends, even his cat, as Jews were not allowed to own pets. Throughout, he, like so many other German Jews, remained loyal to his country, determined not to emigrate, and convinced that each successive Nazi act against the Jews must be the last. Saved for much of the war from the Holocaust by his marriage to a gentile, he was able to escape in the aftermath of the Allied bombing of Dresden and survived the remaining months of the war in hiding. Throughout, Klemperer kept a diary, for a Jew in Nazi Germany a daring act ion itself. Shocking and moving by turns, it is a remarkable and important document, as powerful and astonishing in its way as Anne Frank's classic. This edition combines both volumes of his diaries, together forming the complete set. They cover the period from Hitler's election to the beginnings

No library descriptions found.

Kirjan kuvailu
Yhteenveto haiku-muodossa

Pikalinkit

Suosituimmat kansikuvat

Arvio (tähdet)

Keskiarvo: (4.58)
0.5
1
1.5
2
2.5
3 1
3.5 1
4 11
4.5 2
5 22

Oletko sinä tämä henkilö?

Tule LibraryThing-kirjailijaksi.

 

Lisätietoja | Ota yhteyttä | LibraryThing.com | Yksityisyyden suoja / Käyttöehdot | Apua/FAQ | Blogi | Kauppa | APIs | TinyCat | Perintökirjastot | Varhaiset kirja-arvostelijat | Yleistieto | 154,522,160 kirjaa! | Yläpalkki: Aina näkyvissä