Picture of author.

Hugo Claus (1929–2008)

Teoksen Belgian suru tekijä

290+ teosta 5,780 jäsentä 70 arvostelua 14 Favorited
There is 1 open discussion about this author. See now.

Tietoja tekijästä

Author and artist Hugo Claus was born in Bruges, Belgium in 1929. While in Paris, in his early twenties, he explored surrealism, existentialism, and modernism as a member of the Cobra group of experimentalist artists. Later in Rome he concerned himself with filmmaking and actually produced a film näytä lisää called Friday for which he wrote the script himself. He can be regarded as the primary developer of a technique which has become known as intertextuality. Its application in The Sign of the Hamster led to accusations of plagiarism, an accusation which many critics rejected because of the recognizability of the references which vary from the classics to the Middle Ages and his own time. He gained recognition as painter, poet, playwright, filmmaker, and writer of classical, psychological, modernist, and experimentalist novels. His best known work is The Sorrow of Belgium. The book consists of two parts, the first strongly autobiographic, situated in a Roman Catholic boarding school in Belgium, from which Louis, the protagonist, is expelled. The second part describes the experiences of a large number of people, including Louis's mother and father, during and shortly after World War II. He was charged with blasphemy for the play Masscheroen because of his irreverent representation of the Holy Trinity on the stage. This charge and the possibility of plagiarism identify Claus as a controversial writer. He died by euthanasia in Antwerp, Belgium on March 19, 2008. (Bowker Author Biography) näytä vähemmän

(eng) aka Dorothea van Male, Jan Hyoens, and Thea Streiner

(dut) aka Dorothea van Male, Anatole Ghekiere, Jan Hyoens, and Thea Streiner

Image credit: Hugo Claus in Vlaams Cultureel Centrum, november 15 1986


Tekijän teokset

Belgian suru (1983) 1,365 kappaletta
De geruchten (1996) 357 kappaletta
The Swordfish (1989) 299 kappaletta
The Duck Hunt (1950) 261 kappaletta
Het jaar van de kreeft een romance (1972) 246 kappaletta
Wonder (2009) 231 kappaletta
Omtrent Deedee (1963) 213 kappaletta
De koele minnaar (1956) 170 kappaletta
Een zachte vernieling (1988) 114 kappaletta
Desire (1978) 104 kappaletta
Onvoltooid verleden (1998) 104 kappaletta
De hondsdagen (1952) 102 kappaletta
Een slaapwandeling (2000) 77 kappaletta
Vrijdag (1969) 76 kappaletta
Suiker (1958) 74 kappaletta
De zwarte keizer (1958) 72 kappaletta
Schaamte (1972) 65 kappaletta
Een bruid in de morgen toneelspel (1953) 62 kappaletta
Zeezucht (2003) 61 kappaletta
Gedichten 1948-1993 (1994) 56 kappaletta
De Oostakkerse gedichten (1955) 52 kappaletta
De wolken (2011) 49 kappaletta
Het laatste bed een verhaal (1998) 43 kappaletta
Gedichten (1965) 42 kappaletta
Verhalen (1999) 34 kappaletta
Jessica ! (1977) 33 kappaletta
De mensen hiernaast (1985) 29 kappaletta
De groeten (2002) 27 kappaletta
De verzoeking (1981) 27 kappaletta
Ik schrijf je neer (2002) 24 kappaletta
De sporen (1987) 22 kappaletta
De schrijver een literaire estafette (2000) — Tekijä — 22 kappaletta
De romans (2004) 22 kappaletta
Greetings: Selected Poems (2004) 22 kappaletta
Even Now: Poems by Hugo Claus (2013) 22 kappaletta
Natuurgetrouwer (1975) 21 kappaletta
Gebed om geweld (1972) 20 kappaletta
In geval van nood gedichten (2004) 20 kappaletta
Acht toneelstukken (1988) 20 kappaletta
Gedichten 1969-1978 (1979) 20 kappaletta
Wreed geluk (1999) 18 kappaletta
Een geverfde ruiter gedichten (1961) 17 kappaletta
Het huis van de liefde (1999) 16 kappaletta
Flagrant 15 kappaletta
De wangebeden (1978) 15 kappaletta
Van horen zeggen (1970) 14 kappaletta
Chateau Migraine (1987) 14 kappaletta
Karel Appel, schilder (1962) 14 kappaletta
Het huis van Labdakos (1977) 13 kappaletta
The Sign of the Hamster (1979) 13 kappaletta
Sonnetten (1988) 12 kappaletta
Gedichten 1948-2004 (2004) 11 kappaletta
Morituri (1968) 11 kappaletta
Nu nog een keuze uit de gedichten (1999) 10 kappaletta
Masscheroen 10 kappaletta
Blindeman (1985) 10 kappaletta
Je buik van pimpelmees (2013) 10 kappaletta
Natuurgetrouw 10 kappaletta
Serenade (1984) 10 kappaletta
Phaedra (1980) 10 kappaletta
Alle verhalen (2019) 9 kappaletta
De vossejacht (1972) 9 kappaletta
Almanak : 366 knittelverzen (1982) 9 kappaletta
Heer Everzwijn gedichten (1970) 8 kappaletta
Alibi (1985) 8 kappaletta
Gilles en de nacht (1988) 8 kappaletta
In Kolonos (1986) 8 kappaletta
Blauw blauw een komedie (1973) 8 kappaletta
Figuratief gedichten (1973) 8 kappaletta
Het haar van de hond toneelstuk (1982) 8 kappaletta
De eieren van de kaaiman (1996) 8 kappaletta
Orestes (1976) 8 kappaletta
Oktober '43 (1998) 7 kappaletta
Schola nostra (1971) 6 kappaletta
Dichterbij (2009) 6 kappaletta
Brieven 1947-1962 (2007) 6 kappaletta
Het lied van de moordenaar (1957) 6 kappaletta
Mijn honderd gedichten (1986) 6 kappaletta
Paal en perk 6 kappaletta
De Spaanse hoer 6 kappaletta
Mijn hart en ik (2002) 6 kappaletta
Gevulde Contouren (1985) 6 kappaletta
De verlossing (1996) 6 kappaletta
Het teken van de ram 5 kappaletta
In het Wilde Westen (1973) 5 kappaletta
Het mes 5 kappaletta
Nieuwe tekeningen (2018) 5 kappaletta
Interieur (1971) 5 kappaletta
Oedipus Thyestes (1975) 4 kappaletta
Tand om tand een spiegelgevecht (1970) 4 kappaletta
tancredo infrasonic 4 kappaletta
De mooiste kleren (2009) 4 kappaletta
Thyestes 4 kappaletta
Getekend 4 kappaletta
El deseo (1993) 4 kappaletta
Claustrum 4 kappaletta
Oedipus (1971) 4 kappaletta
Louis Paul Boon 4 kappaletta
El asombro (1995) 3 kappaletta
Aan de evenaar (1973) 3 kappaletta
Eros 3 kappaletta
Randstad 9 — Toimittaja — 3 kappaletta
Woordenloos (2004) 3 kappaletta
Randstad 11-12 3 kappaletta
Toneel (1993) 3 kappaletta
Dag, jij (1971) 3 kappaletta
De dief van liefde 3 kappaletta
Wrraaak ! 2 kappaletta
Toneel 2 (1989) 2 kappaletta
Familiealbum 2 kappaletta
Selected Poems, 1953-73 (1986) 2 kappaletta
Visite ; Winteravond (1996) 2 kappaletta
Een hooglied 2 kappaletta
Het Hooglied van Salomo (1982) 2 kappaletta
Zoek de zeven 2 kappaletta
Gedichten, deel 1 (2004) 2 kappaletta
Bewegen (1986) 2 kappaletta
Taptoe dicht 2 kappaletta
Théâtre complet (1992) 2 kappaletta
Ach, Clemens 2 kappaletta
Cruel bonheur (2003) 2 kappaletta
Perte Totale 2 kappaletta
Randstad 1 — Toimittaja — 2 kappaletta
Randstad 7 — Toimittaja — 2 kappaletta
Escal-Vigor : scénario (2002) 2 kappaletta
Randstad 5 — Toimittaja — 2 kappaletta
Wees gegroet 2 kappaletta
Vieren Delen (1951) 2 kappaletta
Randstad 13 — Toimittaja — 2 kappaletta
Leeuw Van Vlaanderen, De (1985) 2 kappaletta
Veranneman (1985) 2 kappaletta
Dimensie 1 kappale
Gedichte aus belgien und den Niederlanden — Avustaja — 1 kappale
Macbeth 1 kappale
Impromptu 1 kappale
Bijster 1 kappale
Warm en Koud 1 kappale
Voor Pierre 1 kappale
Rubens 1 kappale
Waarover spreken 1 kappale
Imitaties 1 kappale
The Enemies 1 kappale
Randstad 1 kappale
L' espadon (2014) 1 kappale
El gatpenat 1 kappale
Čuđenje (2024) 1 kappale
Jan de Lichte 1 kappale
Asperges 1 kappale
Randstad 2 1 kappale
Toneel 3 (1991) 1 kappale
Een vrouw 1 kappale
Familie 1 kappale
ˆLe ‰tracce (2007) 1 kappale
Randstad 10 1 kappale
Dr. Faustus 1 kappale
Evergreens 1 kappale
Sakrament (1994) 1 kappale
Théâtre complet, tome 4 (1997) 1 kappale
Winteravond 1 kappale
Venus Vulgaris 1 kappale
Claus Hugo 1 kappale
Herbarium (2001) 1 kappale
Première 1 kappale
Motet 1 kappale
Fámy (2005) 1 kappale
Emblemata 1 kappale
Echolalia 1 kappale
Tuga Belgije (2012) 1 kappale
Voor Thomas 1 kappale
Vendredi, jour de liberté (1980) 1 kappale
Cobra revisited 1 kappale
Een overtreding 1 kappale
Fuga 1 kappale
Georg Büchner 1 kappale
En stille tilintetgørelse (1994) 1 kappale
Gedichten 2 1 kappale
Antiphon 1 kappale
Vrijdag 1 kappale
Dynamo 1 kappale

Associated Works

Hamlet (1603) — Kääntäjä, eräät painokset30,899 kappaletta
Talvinen tarina (1623) — Kääntäjä, eräät painokset4,754 kappaletta
Under Milk Wood (1954) — Kääntäjä, eräät painokset2,706 kappaletta
Taiteilijan omakuva penikkavuosilta (1940) — Kääntäjä, eräät painokset1,046 kappaletta
Voor wie dit leest : proza en poëzie van 1920 tot heden (1959) — Avustaja — 25 kappaletta
Leesliefde in 100 & enige gedichten (2002) — Avustaja — 21 kappaletta
Dichters van deze tijd (1977) — Avustaja — 21 kappaletta
Voor wie dit leest : proza en poëzie van 1950 tot heden (1959) — Avustaja — 20 kappaletta
54 Vlaamse verhalen (1971) — Avustaja — 17 kappaletta
De beste korte verhalen van De Bezige Bij (1977) — Avustaja — 13 kappaletta
Elf uit Vlaanderen (1966) — Avustaja — 5 kappaletta
Büch's boeket 3 — Avustaja — 5 kappaletta
De Nevel van de Tijd (1992) — Tekijä — 3 kappaletta
Nederland leest de mooiste korte verhalen — Avustaja — 3 kappaletta
Roger Raveel 70 — Avustaja — 2 kappaletta
Liefdesgedichten (1977) — Avustaja — 1 kappale

Merkitty avainsanalla

1500-luku (158) 1600-luku (358) 1900-luku (164) Alankomaat (213) Belgia (193) brittiläinen (306) brittiläinen kirjallisuus (324) classic literature (127) Claus (185) Draama (2,970) Dutch literature (284) Elizabethan (150) Englanti (118) englantilainen kirjallisuus (542) English (272) fiktio (1,822) Folio Society (132) Hamlet (199) Kirjallisuus (1,102) Klassikko (900) klassikot (1,054) Kosto (145) Kummitus (118) luettavaksi (723) luettu (449) Murha (144) näytelmä (1,385) näytelmät (1,589) oma (156) Renessanssi (166) Romaani (199) romaani (262) Runous (876) script (106) stories (104) Tanska (245) Teatteri (1,140) Tragedia (776) Wales (151) William Shakespeare (2,954)


Kanoninen nimi
Claus, Hugo
Virallinen nimi
Claus, Hugo Maurice Julien
Muut nimet
Ghekiere, Anatole
Maa (karttaa varten)
Brugge, West-Vlaanderen, België
Antwerpen, Antwerpen, België
Flanders, Belgium
Paris, France
film director
CoBrA Group
Palkinnot ja kunnianosoitukset
Henriette Roland Holstprijs (1963)
Constantijn Huygensprijs (1979)
Prijs der Nederlandse Letteren (1986)
Vlaamse cultuurprijs ter bekroning van een schrijverscarrière (1999)
Gezamenlijk oeuvre Vlaamse provincies (1998)
Edmond Hustinx-prijs (1967) (näytä kaikki 8)
Prijs Achilles Van Acker-Stichting (1987)
Prijs i.s.m. de Nederlandse Vereniging van Schrijvers voor Toneel, Radio en TV (1968)
Lyhyt elämäkerta
1929 Hugo Claus wordt op 5 april geboren in Brugge. Hij is de eerste zoon van drukker Jozef Claus en Germaine Vanderlinden. In 1930 al moet de kleine Hugo op kostschool. Vanaf 1931 woont het gezin Claus in Kortrijk. 1944 Claus volgt tijdens de oorlog Grieks-Latijnse op het Atheneum van Kortrijk. Verschillende leraars zijn er radicale flaminganten. Claus scoort goed voor Nederlands, minder voor wiskunde en goed gedrag. Hij wordt lid van de NSJV, de Nationaal-Socialistische Jeugd Vlaanderen. Dan stopt de oorlog. Na de oorlog wordt de drukkerij van het gezin vernield door het verzet. Jozef Claus wordt gevangen genomen en gaat tot 1946 achter de tralies. 1947 Jozef drukt Hugo's eerste dichtbundel Kleine reeks. Hugo Claus vlucht naar Frankrijk en verdient er geld met seizoensarbeid en zwarte suikerhandel. Daarna trekt hij naar Parijs, waar hij de experimentelen leert kennen. Een jaar later schrijft hij zijn eerste roman, 'De eendenjach't. Nog een jaar later ontmoet Hugo Claus de beeldschone redersdochter Elly Overzier, op een poëzieavond in Oostende, waar hij sinds 1948 woonde. Elly wordt zijn eerste echtgenote in 1955. 1949 Het eerste nummer van het legendarische literaire tijdschrift Tijd en Mens verschijnt. Claus is één een van de redacteurs. 1950 wint hij met 'De eendenjacht', herdoopt tot 'De Metsiers', zijn eerste prijs. Een lauwe Elsschot zit in de jury. Claus raakt dat jaar helemaal betrokken bij de internationale Cobra-kunstbeweging en verblijft de volgende jaren vaak in Parijs. Claus schrijft een credo voor zijn leven en zijn werk: 'Ik verkies, dat de eeuwig-menselijke thema's en dito-woorden een deukje krijgen.' Er volgen meer prijzen en af en toe een relletje. Hij wordt onder meer beticht van plagiaat, insubordinatie en infaam geldgewin. 1955 Claus en Elly hebben drie jaar doorgebracht in Italië maar keren terug en gaan na drie jaar Italië in Gent wonen. 'De Oostakkerse gedichten' verschijnt, 'verweg het beste dat ik ooit schreef', en het toneelstuk 'Een bruid in de morgen'. De volgende jaren wordt Claus ook als toneelauteur annex filmscenarist heel actief. En succesvol, niet in het minst in Nederland. 1963 Elly en Hugo krijgen een zoon. Ze noemen hem Thomas. 1965 Kwaad omdat hij geen directeur mag worden van het NTG, verbiedt Claus om zijn stukken nog langer in Gent op te voeren. Claus was zelf net van Gent naar Nukerke verhuisd. Zijn roman De verwondering uit 1962 blijft prijzen winnen. 1967 Claus heeft al veel filmscenario's geschreven, voor onder andere Fons Rademakers. Nu debuteert hij zelf als regisseur, met De vijanden. 1968 Het revolutiejaar is ook het jaar waarin Claus tijdens een Cubareis zijn bewondering uitdrukt voor het 'tropisch communisme' en door een rechtbank wordt veroordeeld voor zedenschennis. Hij heeft in Masscheroen drie naakte mannen het toneel opgestuurd. Een jaar later wordt zijn gevangenisstraf omgezet tot een voorwaardelijk straf en een geldboete. 1970 Hugo Claus woont vanaf nu in Amsterdam. Hij heeft een relatie met de zeven jaar jongere Kitty Courbois. Later schrijft Claus over hun dolle tijd de wrange roman 'Het jaar van de kreeft'. Maar niet alles loopt slecht. Een jaar later krijgt Claus zijn derde Staatsprijs. Hij overtreft zijn vorige liefde in 1973, wanneer hij met de 24 jaar jongere Sylvia Kristel een relatie begint, met haar in de filmwereld verzeilt en in Parijs gaat wonen, met haar zijn zoon Arthur maakt en nog later met haar twee jaar een bouwfirma heeft, de NV Groep Kristel. 1977 Claus woont weer in Gent. Zijn broer Guido bezit daar inmiddels de nachtclub Hotsy Totsy. 1979 Claus wordt vijftig, krijgt zijn vierde Staatsprijs en een tentoonstelling. 1983 Op de laatste dag van het vorige jaar had Hugo Claus zijn uitgever het manuscript van een nieuw boek overhandigd. Het verdriet van België wordt dat jaar de eerste megaseller van de Vlaamse letteren. Het levert Claus roem, geld en weer een nieuwe Staatsprijs op, in 1984. 1989 Het Nederlandse Boekenweekgeschenk van zijn hand, De zwaardvis, wordt meteen gedrukt op 500.000 exemplaren. 1991 Claus wordt dezer jaren langs alle kanten gefêteerd en gehuldigd, maar er is ook slecht nieuws. Zijn broer Guido sterft. Een jaar later krijgt Hugo Claus prostaatkanker. Twee jaar later vindt hij zijn tweede echtgenote. Hugo Claus trouwt met Veerle de Wit. Hij woont dan al enkele jaren afwisselend in Antwerpen en Frankrijk. 1996 Het jaar van 'De geruchten', zijn laatste grote roman. Twee jaar later krijgt hij er de Europese Aristeion Literatuurprijs voor, en schrijft hij er met Onvoltooid verleden een vervolg op. Nog eens twee jaar later, Claus wordt dan zeventig, volgt zijn zevende staatsprijs, deze keer voor zijn hele loopbaan. In de jaren daarna volgen nog een paar grote prijzen. Zelf publiceert Claus nog erg weinig. 2006 Dokters constateren officieel Alzheimer. Op 19 maart 2008 vraagt Claus zelf om euthanasie.
aka Dorothea van Male, Anatole Ghekiere, Jan Hyoens, and Thea Streiner



Group Read, July 2023: The Sorrow of Belgium, 1001 Books to read before you die (elokuu 2023)
Hugo Claus, Dutch writing in English - An appreciation (elokuu 2012)


Te Vlaams voor een Ollander
Merkitty asiattomaksi
jopla | 7 muuta kirja-arvostelua | Mar 27, 2024 |
Hugo Claus wordt elk jaar weer genoemd tegen de tijd dat er in Scandinavië een aantal wijze mannen bij elkaar komen om een of ander prijsje uit te reiken. Ik had dit boek al jaren op de plank staan, maar nog nooit gelezen. Het moest er toch eens van komen.

Ik ben bang dat ik moet zeggen dat het me niet is meegevallen. Het las wel lekker weg, maar om nu te zeggen dat ik geraakt werd, nee. De Metsiers, een vreemde familie op het Vlaamse platteland, heeft bijna geen contact meer met de rest van het dorp en omgeving. Mede oorzaak is de vreemde verhouding tussen Ana en Bennie, broer en zus, waarvan velen vermoeden dat er iets niet klopt. Incest wordt gesuggereerd. Bennie is hoe dan ook niet helemaal normaal, inteelt lijkt dus ook niet raar.

Het perspectief wisselt per hoofdstuk, dat maakt het niet eenvoudiger, maar daardoor wel boeiender. Misschien maar een keer ‘het verdriet van België’ lezen voor een goed oordeel.
… (lisätietoja)
Merkitty asiattomaksi
privaterevolution | 7 muuta kirja-arvostelua | Mar 8, 2024 |
Ik had nooit gedacht dat ik dit op een zekere dag zou zeggen, maar ik heb een boek van Hugo Claus uitgelezen en het viel best mee. Misschien omdat Vrijdag niet echt een boek is – het is een toneelstuk -, misschien omdat het dun is (honderdtwintig bladzijden, waarvan vaak ongeveer een derde ingenomen wordt door het boven ieder stukje gesproken tekst in drukletters vermelden van de naam van het personage, iets wat nu eenmaal bij de tekst van toneelstukken hoort), misschien omdat het niet gekenmerkt wordt door de geblaseerdheid die ik altijd geassocieerd heb met de auteur en die ik telkens weer bevestigd zag als ik de man een optreden zag maken in de media.

Hoe het toneelstuk in kwestie er úit gezien heeft (of, als het nog ergens gespeeld zou worden, er uit ziet), weet ik natuurlijk niet, en misschien zou ik dan van idee veranderen – ik herinner me namelijk helaas nog wel hoezeer Claus Pallieter van Felix Timmermans mismeesterd heeft -, noch kan ik me iets voorstellen bij de werkelijke dialoog als dit van West-Vlaamse terminologie en verkavelings-Vlaamse zinsconstructies doordrongen stuk opgevoerd wordt door een Nederlands toneelgezelschap (het ging volgens de vermelding achteraan in het boek immers in première in de Stadsschouwburg te Amsterdam en werd bij die gelegenheid gebracht door de Nederlandse Comedie met onder andere Fons Rademakers), maar ik geef u wel graag mee wat sowieso ook op de achterflap van deze bij Het Laatste Nieuws uitgebrachte editie te lezen valt: “De 40-jarige, voormalige fabrieksarbeider Georges Vermeersch komt thuis uit de gevangenis waar hij 14 maanden heeft vastgezeten. Hij was veroordeeld wegens ontucht met zijn dochter Christiane. Zij kloeg haar vader aan uit wraak omdat hij haar het huis had uitgezet. In de periode dat Georges in de gevangenis zat, weigerde hij zijn vrouw Jeanne te zien. Eerst uit woede, zegt hij achteraf, later uit schaamte. Bij zijn thuiskomst wacht Georges een onaangename verrassing: zijn vrouw heeft intussen een verhouding gehad met buurman Erik. Uit deze relatie is een baby geboren…”

Als ik daar aan toevoeg dat Georges al in de eerste scène een knipmes in zijn regenjas steekt, kan je je al voorbereiden op enig geweld, maar… dat komt nauwelijks van pas in dit verhaal. Niet dat het er helemaal niet is, maar beweren dat geweld dit toneelstuk overheerst, zou net zo onwaar zijn als beweren dat de tekst op de achterflap helemaal klopt. Georges heeft dan wel in de gevangenis gezeten en geweigerd zijn vrouw te zien, maar noch de verhouding van zijn vrouw met zijn buurman, noch het feit dat uit die relatie een kind is geboren, blijkt hem onbekend. Zoals andere dingen doorheen het stuk hem, zijn vrouw of zijn buurman niet onbekend blijken te zijn. Die dingen, en dat ze de spelers niet onbekend zijn, komt ook de lezer mondjesmaat te weten in de loop van de dialoog en het moet gezegd worden dat Claus er in geslaagd is die dialoog een natuurlijke indruk te geven die niet alleen aan de dialectische woorden en zinswendingen te danken is.

Maar, vooraleer u de indruk krijgt dat ik het een fantástisch boek vond, de spoeling is zo dun als het boek. Je krijgt dan wel geen gewelddaden, maar je krijgt wel een uitkomst die je van Claus kan verwachten. “We zijn nu net een stuk in dertien delen / Aan ‘t einde zijn we allemaal de klos”, zong Doe Maar ooit: Claus heeft genoeg aan vijf scènes en de klossen nemen het uiteindelijk allemaal zeer gelaten op, maar van dat einde krijg je het koud noch warm. Het is gewoon kut, ondanks het feit dat het nog kutter had kunnen zijn.

En daar veranderen wijze woorden als deze niks aan: “Ik ben niemand zijn baas. Ik niet. Die die baas spelen, dat is een ander ras. Mensen lijk ik zijn nooit de baas. Mensen lijk ik hebben een mes nodig om te laten peinzen dat ze de baas zijn.”

Net zomin als een bij momenten wel zeer spitse dialoog: “GEORGES: En ge waart hier alleen. JEANNE: Ja. ERIK: En zij zegt dat ‘t warm is. GEORGES: En om wat te verluchten trekt ze haar rok op. Over haar aangezicht.”

Net zomin, ten slotte, als uitleg, in de mond van een kind gelegd, over wat incest okee zou maken: “Gij hebt mij gemaakt. Zonder u zou ik niet op aarde gelopen hebben. Ik ben van U. (…) Ik had ook van een andere gemaakt kunnen zijn. Hoe ga je ‘t weten? Weten de konijnen het, de meikevers? Ik kan er niets aan doen, Georges, gij ook niet. Dingen zijn wij, Georges, en ze trekken en sleuren aan ons aan alle kanten, en als wij niets anders zijn dan dingen, laat ons mekaar vastpakken, tezamen zijn lijk niemand anders op de hele wereld. Niemand is beter, gij ook niet, Georges.” Incest is namelijk net zomin okee als pedofilie. Dat kan je niet gelaten opnemen, daar kan je niet lankmoedig over zijn.

Björn Roose
… (lisätietoja)
Merkitty asiattomaksi
Bjorn_Roose | 1 muu arvostelu | Mar 8, 2024 |
Plat, banaal, bevat alle denkbare clichés. Het kostte een inspanning om het helemaal uit te lezen. Naar mijn gevoel is dit geen literatuur.
Merkitty asiattomaksi
Passant46 | 22 muuta kirja-arvostelua | Mar 3, 2024 |



You May Also Like

Associated Authors


Also by
Arvio (tähdet)
Kuinka monen suosikki

Taulukot ja kaaviot